มี...หรือ...ไม่มี

posted on 30 Aug 2010 11:21 by piyavan in independent

ข้อความจากใครบางคนสั่น ขณะที่นั่งสอบสถิติ

แปลกใจอยู่หน่อย ลมอะไรหอบข้อความนี้มา

ฉันตอบกลับไปด้วยคำสั้นๆ...ได้

แล้วก็นั่งทำข้อสอบต่อไป

.

เมื่อคืน หลับๆตื่นๆ กับการอ่านหนังสือ ฉันไม่ถูกกับตัวเลข ชนิดที่ว่า สอบบรรยายครั้งที่แล้วได้ 44 เต็ม 50 ครั้งนี้สอบเลขขอแค่ 15 เต็ม 30 ก็พอ

กลัวที่สุดก็เวลาสอบ ฉันไม่เคยคิดว่าวิชาเลขจะทำให้ฉันตัวลีบได้ขนาดนี้

อาจารย์บอกแล้วว่า ให้พูดว่าทำได้ ทำได้

ฉันก็พูดได้แหละว่าทำได้ แต่...ไม่ได้ เพราะตอนอ่านมันก็เข้าใจอยู่หรอก แต่พอลงสนามฉันก็ฟาล์ว..ทุกที

.

ข้อความส่งมาอีกหลังจากฉันหันไปทำข้อสอบ แต่ก็ไม่ได้ตอบกลับ

ขี้เกียจ

อาการขี้เกียจ นั่นแสดงว่าฉันไม่อยากคุย ไม่อยากอะไรทั้งนั้น ใจฉันจดจ่ออยู่แค่เพียง 15

แล้วฉันก็เอาข้อสอบไปส่ง

.

เจ๊ ส่งงานไหม ไปข้างล่างกัน

อืม ฉันตอบแหม่มด้วยใจที่ยังคิดถึงเรื่องสถิติ แต่พอลงบันไดมาถึงชั้นล่างฉันก็ลืมสิ้น

ก็ด้วยวิชาที่กำลังจะส่งน่ะสิ ไม่ได้เตรียมตัวอะไรเลย บ้าอยู่กับสถิตินั่นจนลืมไปเลย

เจ๊ ส่งป่าว เอามาไหมเนี่ย แหม่มปลุกฉันจากความคิดอีกครั้ง

อืม เอามา ขอเขียนแป้บนึง

.

หลังจากส่งงานข้างล่างก็ขึ้นไปข้างบนเพื่อให้อาจารย์ตรวจงานวิจัย ดีนะที่ผ่านฉลุย

หมดความกังวลไปได้อีกเรื่อง

ฉันชวนแหม่มไปเดินเอ็กซ์โป สถานที่ขายเสื้อผ้าสวยๆ(มั้ง)เพื่อปลดปล่อยความตึงเครียด

ก็พอทน ฉันได้ชุดสีม่วงมาชุดนึง ตั้งใจใส่ในวันเลี้ยงส่งตัวฉันเอง

จะหมดสัญญาแล้ว ดีใจก็ดีใจเพราะไม่เอาแล้วการสอน ฉันประเมินตัวเองว่ายังไม่ดีพอ กลัวว่าเด็กไม่ได้อะไรจากฉัน

เลี้ยงส่งกันเงียบๆในแผนก นักเรียนบอกว่า ผมร้องไห้ตายเลยอาจารย์ไป ฉันได้แต่ยิ้ม

.

ใช้เวลาเดินนานพอสมควร แล้วก็แยกย้ายกลับบ้าน

นึกได้อีกทียังไม่ได้ตอบข้อความใครบางคน...แล้วฉันก็ส่งกลับไป

พอเขาส่งกลับมา ฉันก็วางโทรศัพท์ แล้วก็หลับ

.

หลังจากกลับมาจากขายของ ข้อความจากคนเดิมก็สั่นอีกครั้ง ฉันตอบกลับไป แล้วโทรศัพท์ก็ดังขึ้น

สวัสดี

อืม ว่าไงคะ

นึกว่าจะไม่รับโทรศัพท์แล้ว

ไม่มีเหตุผลที่จะไม่รับ

.

.

.

แล้วเป็นไงบ้างชีวิตช่วงนี้

ก็เรื่อยๆ จนเหมือนเดิม งานกำลังจะไม่มีให้ทำ ของก็ไม่ได้ขาย

แล้ว..

อะไรคะ ว่ามา

แล้วมีแฟนใหม่หรือยัง

ฉันหัวเราะ....ความจริงนี่คงเป็นจุดประสงค์หลักที่เขาอยากถามตั้งแต่แรก

เอ้า หัวเราะ มีหรือยัง

ยังค่ะ ไม่คิดที่จะคบใคร แต่คนมาจีบน่ะเยอะ

แล้วคนที่มาจีบ สนใจใครเป็นพิเศษหรือเปล่า

.

หลังจากวางสาย ฉันหัวเราะแบบไม่รู้จะสมเพชใครดี ตัวฉันหรือตัวเขา

ถามเพื่ออยากรู้หรือว่าเกิดคิดได้ขึ้นมาว่าไม่อยากให้มีใครใกล้ฉัน

หวงก้าง หรือ กลัวเสียหน้า

ความจริงฉันจะตอบว่ามีแฟนใหม่ไปแล้วก็ยังได้ แต่ฉันไม่ชอบที่จะโกหก

ไม่มีก็คือไม่มี

แต่ก็นะ

ถึงจะมีหรือไม่มี...มันก็ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับเขา

ไม่เกี่ยวอะไรเลยกับคนที่ทิ้งฉันไป

มันไม่เกี่ยวกับคนที่สร้างความหวังให้ฉัน แล้วพังมันลงกับมือ

.

ถามฉันเพื่ออะไร อยากรู้จริงๆ

.

แต่ฉันก็เก็บความสงสัยไว้แค่นั้น

.

'ไม่ต้องคิดว่าฉันจะมีคนใหม่ ถึงจะมีใครเข้ามาในชีวิตเยอะแยะแต่ฉันยังเข็ดกับการถูกทิ้ง อยู่คนเดียวเหงาหน่อยแต่ก็สบายดี อีกอย่างฉันจะมี หรือ ไม่มี ก็ไม่เกี่ยวกับใคร เพราะตอนที่ฉันจะโดนทิ้ง ตอนนั้นมีแต่ก็เหมือนไม่มี ไม่ต่างกัน ดูบอลให้สนุกนะ'

ฉันส่งข้อความก่อนหลับตาลงอีกครั้ง เพื่อตื่นในวันพรุ่งนี้

โดยที่ไม่มีใคร

Comment

Comment:

Tweet


หายไปเลยอ่ะ คิดถึง

#8 By พี่โจ้ (124.121.143.31) on 2010-09-30 08:23


อ่านแล้วเศร้าลึก..

ผมตกเลข open-mounthed smile

#2 By ทิว แอด ไฟน์ on 2010-08-30 21:17

big smile

#1 By Krai W. on 2010-08-30 13:29